سرائیکی
غزل
کلام : سئیں جمشید ناشاد
نظامء قدرت دے وچ نواں
کئ نظام انیسوذلیل تھیسو
زمین والو! فلک دے بر
نال بر مچیسو ذلیل تھیسو
قرآن آہدے خدا دا ذکر
تڑپدی روح کوں سکون ڈیندے
جیکر موسیقی کوں اپڑی
روح دی غذا بنڑیسوذلیل تھیسو
اے پگ تاں زینت ہےآدمی
دی٫ہےتاج غیرت مندیں دےسر دا
کہیں کمینےدے سر
تےایکوں جیکررکھیسو ذلیل تھیسو
عزت دےپکھڑوکوں جہڑی
ٹنگ تےخدابلہیندےخدا اڈیندے
خدادی ڈتی ہوئی ڈات
کولوں حسد کریسو ذلیل تھیسو
عظیم لوکیں دے قول اج
وی عظیم لوکیں دی کار عظیم ءن
ظلم دے ڈر کن ظلم دی
چوکھٹ تے سر جھکیسوذلیل تھیسو
وفادے رستےدی واٹ ویسو
یقین ء منزل تےساہی کڈھیسو
جفادے رستے دی واٹ
یارو٫جڈے وی ویسوذلیل تھیسو
سنڑو اےزر دے پجاری
لوکو٫سنڑوسنیھا میں بےنوا دا
غریب لوکیں دی ہنج دا
بدلہ جڈاں چکیسو ذلیل تھیسو
ڈسو او کون ہا٫جئیں
اپڑیں پتریں کوں اےوصیت کیتی ہئ یارو!
اے میڈے پترو! نماز رب
دی جیکر چھڑیسو ذلیل تھیسو
شاعر: جمشیدناشاد۔۔۔۔
0 تبصرے